What kids want….
Kinderen hebben niet veel nodig om te spelen. Wat me afgelopen week opviel tijdens een korte vakantie en een bezoek aan een paar parken, is dat ze overal kunnen spelen. Op een leeg toneel wordt een dansje bedacht, met water en zand bouwen ze prachtige kastelen en een paar houten balken zijn genoeg om te dienen als speelhuis. Ze zien in bijna alles iets om mee te spelen, van een stukje papier tot een paar houten stokjes (vormen een garage voor de auto als je ze gewoon in een vierkantje legt). Kinderen vinden het een uitdaging om nieuwe toepassingen te vinden van eenvoudige spullen en wij, ouders, zien dat jammer genoeg niet meer. Vroeger wel, toen dachten we nog als een kind en speelden we met zand en water. Nu verwachten we dure speeltoestellen in een speelhal, terwijl mijn zoontje buiten in het zand wil spelen en dolgelukkig is. Denk eenvoudig! Denk als een kind.

Helemaal met je eens, maar is het niet de kunst van het leven het kind in jezelf levendig te houden. Door de ogen van een kind beleef je zelf alles weer opnieuw en zij laten puur en onbevangen zien wat de mooie eenvoudige dingen in het leven zijn die wij als ouders als (te) vanzelfsprekend ervaren. Weekje vakantie heeft je goed gedaan zo te lezen. Het nieuwe spelen in plaats van nieuwe media, hoe verfrissend